با ما همراه باشید

سینمای ایران

«لانتوری» اثری سطحی، شعاری، بی جاذبه و ضد اجتماعی است/ در فیلم درمیشیان متهم و مقصر تمام نابسامانی ها و کجروی ها جامعه قلمداد شده است

«لانتوری» اثری سطحی، شعاری، بی جاذبه و ضد اجتماعی است و نمی تواند مخاطبان را به سالن های سینما بکشاند و متأسفانه در فیلم جدید درمیشیان متهم و مقصر تمام نابسامانی ها و کجروی ها جامعه قلمداد شده است.

منتشر شده

در

به گزارش پایگاه فیلمز، به نقل از سینماپرس، جبار آذین منتقد و مدرس سینما گفت: «لانتوری» ساخته سینمایی جدید رضا درمیشیان در مقام نویسنده، تهیه کننده و کارگردان از لحاظ اندیشه و ساختار ادامه ۲ فیلم پیشین او و در واقع یک فیلم ضد اجتماعی است چرا که در فیلم درمیشیان متهم و مقصر تمام نابسامانی ها و کجروی ها جامعه قلمداد شده است؛ در این فیلم به ظاهر عاشقانه اجتماعی که بر اساس رخداد تلخ اسیدپاشی و موضوع شرعی و اجتماعی قصاص نوشته و به تصویر درآمده جمعی از بازیگران شناخته شده ایفای نقش کرده اند.
وی ادامه داد: «لانتوری» به دستمایه قرار دادن واقعه اسیدپاشی در قالب داستانی عاشقانه بیش از آنکه تصویرگر و تحلیل گر این رویداد و روایتگر عشق و ناکامی عاشقانه باشد نمایشگر رنج آور و تلخ اتفاق اسیدپاشی در بطن و متن زندگی بی قاعده اجتماعی و عشق های نافرجام و غیر همسو و افسارگسیخته و قضیه تحمل نکردن صدای مخالف همراه با نگاه سطحی به مسأله قصاص است.
آذین سپس با بیان اینکه «لانتوری» سومین فیلم درمیشیان است و او با طرح بخشی از مسائل مرتبط با معضلات قشری از نسل جوان از طریق پر رنگ کردن گناه اجتماع در کجروی جوانان و سطحی نگری به مقوله قصاص و بخشش کوشیده تا به جای ارائه نگاه جامع گرایانه و انسان شناسانه که فراتر از دانش اندک اوست به ایران امروز بپردازد اظهار داشت: وی در این راه ناکام و ناتوان مانده است و فیلم «لانتوری» در جای جای خود سرشار از کنایه های سیاسی و اجتماعی است و این اشاره ها آنقدر رو و سطحی و شعاری اند که به جای جاذبه، دافعه ایجاد کرده اند.
وی خاطرنشان کرد: موضوع فیلم چنانچه غیر مغرضانه ساخته می شد می توانست یک درام اجتماعی تأثیرگذار باشد ولی به دلیل بازی های کودکانه و نق زدن های سیاسی درمیشیان و نمادگرایی خامدستانه او از آدم ها و حرف ها و مضامین فیلم «لانتوری» را به یک اثر آشفته و اغراق آمیز و درشت گوی غیر سینمایی تبدیل کرده است. به عبارتی دیگر «لانتوری» از نظر درام و ساختار سینمایی فیلمی منسجم و محکم و جذاب نیست و جدا از آشفته گویی مضمونی در فرم و پرداخت هم حرف تازه ای ندارد.
آذین افزود: سازنده این فیلم که از همان آغاز فیلمسازی خود بر امواج متلاطم جریان های سیاسی و اجتماعی سوار شده است در فیلم «بغض» گرچه قابلیت هایی از خود در ساختن فیلم بروز داد ولی نه بغضی را ترکاند و نه بغضی را در گلوهای دردمند فراهم ساخت. در فیلم عصبانی نیستم هم در ادامه افراط گری اش هرچند جسورتر و البته کمی سینمایی تر ظاهر شد اما در این فیلم هم جز تخلیه ناموفق فشارهای عصبی و کج باوری هایش جلوتر نیامد و حالا در «لانتوری» با هدف تأثیرگذاری و جذب مخاطب و فارغ از هرگونه درام پردازی و ملموس نمایی موضوعات و کاراکترهای فیلم باز هم سعی کرده تا هرطور شده تأمین کننده نظرات الکن کسانی باشد که چون او آشفته می اندیشند.
این منتقد سینما تأکید کرد: «لانتوری» می توانست یک جور سینمای اجتماعی آسیب شناسانه باشد اما به فیلمی تبدیل شده که درمیشیان ژورنالیست به هر قیمت می خواهد مخاطب را با آن همراه کند اما این اتفاق نمی افتد چرا که موقعیت های داستانی و آدم های درگیر قصه در سطح حرکت می کنند و به زور و تصنع کنار هم ردیف شده اند تا فرم و قالب و مضمون شکل بگیرد که برای تماشاگر مهم و تأثیرگذار و متفکرانه نیست! «لانتوری» هم مانند دیگر ساخته های کارگردانش و این بار غلیظ تر نگاه ژورنالیستی وی را در روایت های شبه مستند نشان می دهد.
وی در خاتمه این گفتگو متذکر شد: «لانتوری» سازنده اش را به مسیری هدایت می کند که جز شعار و سطحی نمایی و بدبینی و تلخ نمایی و انفجار عقده های فردی و گروهی ثمری ندارد و اگر این فیلمساز جوان به موقع به خود نیاید و درباره خویش فیلم ها و حرف های سینمایی و اجتماعی اش و استفاده های به جا و نا به جا از ابزار سینما دست به اصلاحات فکری و اجرایی نزند به بازیچه دست دیگران مبدل نشود چه بسا آینده خود را به عنوان یک انسان و سینماگر تباه سازد؛ «لانتوری» فیلم مهمی نیست و از هیچ زاویه ای قابلیت نقد را ندارد.

ادامه مطلب
تبلیغات
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تبلیغات

حق انتشار برای پایگاه خبری‌تحلیلی "فیلمز" محفوظ می‌باشد. انتشار بدون ذکر منبع دارای پیگرد قانونی خواهد بود.