با ما همراه باشید

سینمای ایران

نقد و بررسی فیلم کاتیوشا

علی کاتیوشا ( هادی حجازی فر ) مرد میانسالی است که دوران جنگ را تجربه کرده و حالا به انتقاد از تصمیمات دولت در صفحه اینستاگرام خود مشغول است. اما او بزودی تصمیم می گیرد بادیگارد پسرِ یکی از چهره های مهم کشور شود. پسری به نام عرشیا ( احمد مهران فر ) که سابقاً با مواد مخدر درگیر بوده و…

منتشر شده

در

به گزارش پایگاه فیلمز، به نقل از مووی مگ، علی عطشانی که در سینمای ایران بیشتر به جهت حواشی مورد توجه قرار گرفته تا آثاری که کارگردانی کرده، جدیدترین ساخته اش به نام « کاتیوشا » را بدون مشکل روانه سینما کرده است. آخرین فیلم به نمایش درآمده او که پس مدتی توقیف به اکران درآمد فیلم ضعیف « نقش نگار » بود که به واسطه حضور چند دقیقه ای مرحوم ناصر ملک مطیعی مورد توجه قرار گرفت. عطشانی حالا پس از توقیف آثار دیگرش از جمله « پارادایس » که وضعیت مشخصی ندارد، با « کاتیوشا » به سینما بازگشته است. فیلم کمدی که قصد دارد به فاصله بین آدمهای دوران جنگ و نسل امروز بپردازد.
عطشانی برای به تصویر کشیدن تفاوت های دو نسل به سراغ کلیشه های رایجی رفته که همواره از آن به عنوان نقطه تضاد میان آدمهای گذشته و امروز یاد می شود. دنیای جوانان امروز در فیلم با مواد مخدر و دورهمی ها و شادی های عجیب به تصویر کشیده می شود و به نظر می رسد که عطشانی خیلی هم علاقه ای نداشته تا پا را فراتر بگذارد و به این محدوده کوچک بسنده کرده است. در نقطه مقابل علی کاتیوشا قرار دارد که بطور معمول می بایست نماینده نسل جنگ و ارزش ها باشد و کمدی که از تقابل این دو انسان متفاوت حاصل شده، درگیر شدن کاتیوشا در تفریحاتِ عرشیاست که می بایست مخاطب را بخنداند.
مشکل اصلی « کاتیوشا » را می توان چند تکه بودن داستان عنوان کرد. داستان تا مدت زمان مشخصی یک کمدی نسبتاً معمولی است اما از جایی به بعد تبدیل به اثری شعار زده می شود که تمام شخصیت هایش در حال صحبت از ارزش های زندگی هستند و داستان را به حال خود رها می کنند تا پیامهای اجتماعی و سیاسی دهند. فیلم در دقایقی احساسات تماشاگر را به واسطه پرداختن به شهدا تحریک می کند اما این تصمیم در بدترین زمان ممکن گرفته می شود و انسجام حداقلی فیلمنامه را از بین می برد. تصمیم فیلمساز برای پرداختن به دنیای متفاوت دو شخصیت اصلی داستان به نظر عقلانی می رسد اما مشکل اینجاست که نحوه روایت ها کاملاً متفاوت از یکدیگر هستند و بستری مشخصی برای آن در نظر گرفته نمی شود. بطور ساده می توان گفت فیلم گاهی خیلی سیاه و گاهی خیلی سفید است.
« کاتیوشا » بازیگران فراوانی نیز دارد که هرکدام نقش های کوتاهی در داستان ایفا کرده اند و مشخصاً به جهت تبلیغات و بازاریابی به پروژه اضافه شده اند. بازیگرانی که عطشانی ابداً نتوانسته از آنان بازیهای خوبی بگیرد و به نظر می رسد که آنها در انجام وظایف شان بی مسئولیتی به خرج داده اند. لیلا اوتادی از جمله بدترین بازیگران فیلم می باشد که یکی از بدترین بازیهای چند سال اخیر را به نمایش گذاشته. نیما شاهرخ شاهی نیز وضعیت بهتری از اوتادی ندارد و یکی از ناامید کننده ترین بازیگران فیلم است.
دو بازیگر اصلی فیلم نیز کیفیت متفاوتی را در مقابل دوربین ارائه کرده اند. هادی حجازی فر که نقش چندان کمدی در فیلم برعهده نداشته، بازی خوبی در نقش کاتیوشا داشته و می توان نمره قبولی برای وی در نظر گرفت. اما احمد مهرانفر خیلی تسلطی برای ایفای نقش عرشیا نداشته و انتخاب خوبی برای این نقش نبوده است. با اینحال شیمی مناسبی میان این دو در فیلم بوجود آمده که می توانند تماشاگران را با خود همراه کند.
در مجموع « کاتیوشا » اثری ضعیف و شعاری است که نمی تواند پیام خود را نیز به درستی به مخاطبش انتقال دهد اما بازی دو بازیگر اصلی و معدود موقعیت های طنز بامزه ای که در فیلم ایجاد شده، می تواند تجربه تماشای « کاتیوشا » را آسان تر نماید. فیلم جدید علی عطشانی سرشار از صحنه های زائد و اضافه است و حضور شخصیت های مکمل بی ارتباط نیز باعث کِش آمدن بی جهت داستان شده. شاید اگر تمام این موارد را طی یک تدوین از فیلم حذف کنیم، « کاتیوشا » خیلی هم غیرقابل تحمل نباشد و بتوان از تماشای آن رضایت داشت.

ادامه مطلب
تبلیغات
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تبلیغات

حق انتشار برای پایگاه خبری‌تحلیلی "فیلمز" محفوظ می‌باشد. انتشار بدون ذکر منبع دارای پیگرد قانونی خواهد بود.